Marsjana.net

14.02, 22:23. Tak jak rok temu spod klaw­iatury wyszedł ten sam SMS.

I jak, dostałaś już dzisiaj jakąś walen­tynkę…?

SMS od razu poszedł do kilku osób — do koleżanek, z którymi utrzy­muję jakieś bliższe kon­takty. I do Tej Jedynej. Znanej niek­tórym bliżej jako Przy­jaciółka. W sumie odpowiedź miała być jedna.

Nie, niestety jeszcze nie, a co?

Tak jak rok temu. Jak rok temu wysłałbym przy­go­towany już email z prostym, ale niebanal­nym wier­szem (tfur­czości włas­nej), jakąś grafiką… Jak rok temu podz­iękowałaby, parę dni później być może jak rok temu spotkalibyśmy się na lodach czy gdzieś.

[..] Dostałam sub­telną “ustną” walen­tynkę w nocy z soboty na niedzielę [..]

W sumie, to nie zaskoczyło mnie to. Nie spodziewałem się tego, prawda. Nawet bardzo się nie spodziewałem. Ale zaskoczenia też nie było. Najpierw deklaracja, że “nie jesteśmy nawet przy­jaciółmi”. Kole­jne propozy­cje spotkań z jej strony. Z których nic nie wychodzi z przy­czyn wyższych. Kole­jne propozy­cje z mojej, które spo­tykają się z odmową. Gal­i­ma­tias, sprzeczne bodźce, kole­jne zran­ione przez huśtawkę nas­tro­jów osoby. Kole­jne nieprzes­pane noce, kole­jne zespoły uchodzące za “cięższe” na empetrójce.

Ale nie o tym miało być. Bo w sumie ten wpis planowałem od dość dawna. Miał być o tej samej oso­bie, ale od trochę innej strony. Bo jakże i wtedy mogłem przewidzieć, co się wydarzy zaled­wie 2 godziny temu…?

Wpis miał być o muzyce. Ale nie takiej muzyce, jakiej słucham na co dzień (bo tą może­cie znaleźć tutaj), czy o nowym gatunku, który odkryłem. Nie miał być też o prawach autors­kich, pirat­ach czy rozgłoś­ni­ach radiowych, w których puszczają w kółko to samo. Miał on być znacznie głęb­szy, prosto z serca — o muzyce, którą słucha­jąc mimowol­nie wracam do Niej. Do wspól­nie spęd­zonych chwil, do rozmów, maili, tele­fonów… Do tego, co tak właś­ci­wie nas łączy…

Kole­jność losowa.

Tracy Chap­man — Baby Can I Hold You

W przy­padku pier­wszej piosenki nie mam spec­jal­nych prob­lemów z rozk­minie­niem, dlaczego mi się właśnie tak a nie inaczej kojarzy — i słowa, i muzyka, jakaś taka pasu­jąca — wszys­tko w tej piosence jakby stara się wykrzy­czeć Halo! Ta piosenka jest nagrana właśnie dla Ciebie, żebyś mógł się­gać po nią kiedy Ci ciężko, kiedy wszys­tko jakby się sprzysięgło prze­ci­wko Tobie, żebyś mógł sko­jarzyć ją sobie z Kobi­etą, którą kochasz i za którą odd­ałbyś życie!… Poza tym, jest jak dla mnie zwycza­jnie piękna. Może wer­sja na YouTubie tego tak nie odd­aje, bo ory­gi­nalna jest tak jakoś 2x dłuższa, ale jest piękna…

Billy Tal­ent — Rusted from the Rain

Za to ta już jest dla mnie kom­pletną zagadką — dlaczego tak? A czemu nie inaczej? A czemu aku­rat ten gatunek?

Zwycza­jnie nie wiem. Za każdym razem, kiedy leci ona w radiu, zwycza­jnie siadam i myśli same lecą w Jej kierunku. Piosenka spoko, ale… nie wiem. Zupełnie nie w Jej stylu. W ogóle totalna zagadka. Ale dobra tam…

Evanes­cence — For­give Me

Może i jest smutna. Ale mnie zawsze napeł­nia nadzieją. Nadzieją na lep­sze jutro, lep­sze chwile, które tylko czekają na to, aż dogoni je czas. Może i jest “banalna”. Ale dla mnie ma aku­rat tyle głębi, ile mi teraz potrzeba…

Ta piosenka też jakoś do niej pasuje. Tak po prostu.

Przy niej często dopada mnie Syn­drom Zapęt­lonej Piosenki — potrafię słuchać jej w kółko ze 20 razy na jedną sesję. I jakoś się nie nudzi…

Na koniec jeszcze jedna piosenka — w zupełnie innym stylu, i zupełnie inaczej wiąże się z Agnieszką. Tamte poprzed­nie przy­wodz­iły mi ją na myśl, a tą puszczam sobie sam, kiedy o niej myślę. I kiedy jest mi źle. Czyli patrząc na ostat­nie dni, zazwyczaj w tych samych momentach…

Gram­matik — Każdy ma chwile

Piosenka wycza­jona u Szu­mana, i od razu wpadła mi w ucho. Nieźle dzi­ała na doła, pole­cam… A, i można ją legal­nie i za darmo ściągnąć z tej strony…

A jaka jest wasza opinia o tym świę­cie? Czy macie z kim je dzielić? Zapraszam do dzie­le­nia się w komen­tarzach…

@edit: Jak słusznie zauważył ktoś proszący o ochronę swoich danych osobowych w internecie w smsie, walen­tynka jest wyz­naniem tylko ze strony dającego, a nie kto przyj­mu­jącego. Więc może jed­nak nie jest aż tak źle, jak na początku myślałem…
Tak. Zde­cy­dowanie tak. Po prostu się musi­ałem wypłakać w poduszkę… Tak czy siak, wszys­tkim komen­tu­ją­cym serdecznie dziękuję, od japiszęk się poz­bieram (nie tylko po tym… )